Τα παιδιά προσχολικής κυρίως ηλικίας (2 - 5) ετών ταλαιπωρούνται συχνά από λοιμώξεις ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού και ωτίτιδες.
Ειδικά για τις ωτίτιδες τα κυριότερα αίτια είναι η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (τα κοινώς λεγόμενα κρεατάκια) και η ανωριμότητα τόσο του ανοσοποιητικού τους συστήματος όσο και των ευσταχιανών σαλπίγγων.
Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας σωλήνας στο βάθος της μύτης, στον ρινοφάρυγγα, που φέρνει σε επικοινωνία την μύτη με το αυτί, με στόχο τον αερισμό του. Φυσιολογικά, πίσω από το τύμπανό μας πρέπει να υπάρχει μόνο αέρας.
Όταν όμως η ευσταχιανή σάλπιγγα αποφραχθεί, από φλεγμονή, λόγω των επανειλημμένων ιώσεων, από αλλεργίες, από κρεατάκια ή λόγω ανωριμότητος της σάλπιγγος, αυτό έχει σαν συνέπεια να μην αερίζεται σωστά το μέσο αυτί και σιγά σιγά να γεμίζει με αντιδραστικό υγρό.
Το υγρό αυτό δεν προκαλεί πόνο, οι γονείς δεν το αντιλαμβάνονται και σιγά σιγά συμπυκνώνεται και προκαλεί βαρηκοϊα στα παιδιά. Τότε είναι και η στιγμή που το περιβάλλον των παιδιών ανησυχεί, γιατί τα παιδιά δεν ακούνε, βάζουν δυνατά την τηλεόραση, δεν απαντούν σε αυτά που τους ρωτάνε και πολλές φορές οι γονείς πιστεύουν ότι τα παιδιά τους είναι αφηρημένα. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα παιδιά που έχουν διαταραχές ή καθυστέρηση ομιλίας, γιατί η ύπαρξη υγρού πίσω από το τύμπανο, με την βαρηκοϊα που δημιουργεί, δεν βοηθάει τα παιδιά αυτά στην παραγωγή λόγου.
